سلام

اول درگذشت قیصر شعر ایران را تسلیت میگم بعد یک شعر سپید

دستم به دستت نمیرسد

        سنگ به سنگت میزنم

باور نمیکنم

هرچند بارها گفته بودی...

                                   یادت هست؟

تنهایی  ات را زمزمه میکردی

((نه مهر فسون نه ماه جادو کرد))

حالا چه کسی را نفرین کنم

جداییت را به حساب کدام جادوگر پیر بگذارم

 

 

تمام شهر نبودنت را جار میزنند

قرنهاست تنهایم

هرچند

تقویمها چهل روز پیشتر نرفته اند

باور نمیکنم

نه................